علي خدايي:«زير آفتاب خوشخيال عصر» جيران گاهان از مجموعه كتابهاي قفسه آبي نشر چشمه را دو بار خواندهام. كم اتفاق افتاده كه يك كتاب را دو بار بخوانم. راستش ميخواستم بدانم از كجا با اين كتاب درگير ميشوم.
در كدام صفحه؟ از كجا در اين كتاب حل ميشوم و از توي اين كتاب به دنيا نگاه ميكنم. در اين كتاب به نظر همه چيز ساده ميرسد. عشق بين يك دختر كليمي و يك پسر مسلمان، دو زندگي و رسم و آداب و آيين. يك تهران، همه چيز اين كتاب ساده است اما من چرا توي اين كتاب حل ميشوم و پر از كام و ناكامي ميشوم. كاش ميتوانستم از حسهايي كه فكر ميكردم كه در من سفيدمو گم شده است و اين كتاب به من گفت آنها هستند و آخرين بار كجا جا گذاشتمشان بگويم. و اي كاش زير اين آفتابي كه ما با اين خوشخيالي در عصرهايش قدم ميزنيم راهپلههاي ديگري به زواياي پنهان وجود داشته باشد كه گمشدهها را در خودمان پيدا كنيم، كاري كه جيران گاهان با كتابش با من ميكند. بايستي روي هر ميز براي كساني كه يك روزي گمشان كردم يك كتاب آفتاب خوش خيال بگذارم تا ردپايي باشد از من به آنها.
