فرهيختگان: آثار ارنست همينگوي دوباره در ايران ترجمه ميشوند تا نسل تازه كتابخوان ايراني با ترجمه تازهاي از آثار اين نويسنده روبهرو شوند و نسلهاي قديميتر هم بازخواني دوبارهاي از داستانهاي اين نويسنده آمريكايي داشته باشند. اسدالله امرايي، نجف دريابندري، مهدي غبرايي، نازي عظيما و شاهين بازيل، مترجمان ايرانياي هستند كه در اين پروژه تازه، نگاهي دوباره به آثار اين نويسنده مياندازند تا كتابهاي او دوباره توسط نشر افق منتشر شود.
اسدلله امرايي از روزهايي ميگويد كه حدود سه سال پيش، اولين جرقههاي شروع اين پروژه زده شد و از امروز كه دو كتاب اين نويسنده آماده انتشار هستند؛ كتابهاي «مردان بدون زنان» با ترجمه امرايي و «پيرمرد و دريا» با ترجمه نازي عظيما. امرايي درباره دليل اصلي اين حركت و نگاه دوباره به آثار همينگوي ميگويد: «ارنست همينگوي يكي از سردمداران ادبيات آمريكا است. همينگوي آغازگر راهي است كه بعدها در ادبيات آمريكا توسط نويسندگاني نظير ريموند كارور ادامه پيدا كرد. بسياري از آثار اين نويسنده در دنيا خوانده شده است و مترجمان ايراني هم تا آنجايي كه توانستهاند به آثار اين نويسنده پرداختهاند اما به نظرم حيف بود كه به همين ترجمههاي مانده در كتابفروشيها از او قناعت كنيم و نخواهيم كه نگاهي دوباره به او بيندازيم.» امرايي كتاب «مردان بدون زنان» را در سالهاي اول دهه 70 ترجمه كرده است، از همان زمان تا امروز هم اين كتاب و بقيه آثار همينگوي در بازار كتاب ايران وجود دارد؛ آثاري كه توسط مترجمهاي خوبي مثل نجف دريابندري و... ترجمه شده است. اما امرايي معتقد است ارنست همينگوي نويسندهاي است كه بايد او را از نو شناخت و نبايد در حقش كوتاهي كرد. اين پروژه بزرگترين دليل براي كوتاهي نكردن در حق همينگوي است و در كنار تمام اينها ترجمههاي قديمي دوباره به زبان امروز بازنويسي ميشوند، آثار منتشرنشدهاش در ايران منتشر ميشوند و همينطور ترجمههاي مترجمان اين گروه، بعضي از ترجمهها مثل ترجمه مهجور كتاب «آنسوي رودخانه ميان درختان» را دوباره تازه ميكند. ارنست همينگوي از آن دست نويسندگان ضدجنگ است و به همين دليل در دنياي آنروزهاي آمريكا استقبال زيادي از او نميشد. به همين دليل هم نويسندگان آن دوران نظير همينگوي و اسكات فيتزجرالد به پاريس رفتند و كتابهايشان را به انتشارات فرانكلين سپردند. ترجمه اين كتابها در ايران گاهي با سختي انجام ميشد و بهطور مثال همين كتاب «آن سوي رودخانه ميان درختان» كتابي است كه در فارسي به صورت كامل ترجمه نشده است و دوباره ترجمه ميشود.» در ميان تمام اين بازنويسيها و ترجمههاي مجدد آثار همينگوي، نجف دريابندري با كتاب «وداع با اسلحه» تنها مترجمي است كه همان ترجمه اصلياش زحمت مترجمان اين گروه را كم ميكند: «ترجمه خوب دريابندري خوانندگان را از خواندن ترجمهاي تازه بينياز ميكند. اين ترجمه به اندازه كافي گويا و بهروز است و نيازي به ترجمه مجدد ندارد.» اما حضور مهدي غبرايي هم در اين پروژه جذاب و دوستداشتني است. غبرايي براي اولينبار در اين پروژه ترجمه اثري از آثار همينگوي را قبول كرده است و بهزودي كتاب «ناقوسها براي كه به صدا ميآيند» را از نويسنده ميخوانيم. به گفته امرايي اين پروژه فعلا ادامه دارد و اين خبر خوبي است كه بايد به تمام علاقهمندان آثار ارنست همينگوي رسيده شود.
